behandeling-voor-tienerbehandeling-voor-volwasseneSpraak

Stotteren bij jongeren en volwassenen

Stotteren is een verstoring in de vloeiendheid van spreken. In het spreken kunnen stotterkenmerken als herhalingen, verleningen en blokkades voorkomen. Ieder heeft weer zijn eigen reacties op het stotteren.
Deze reacties kunnen zijn: het vermijden van spreeksituaties, het uitstellen van het geven van een reactie in een gesprek of andere woorden bedenken dan het stotterwoord. De persoon die stottert kan geleidelijk negatieve gedachten ontwikkelen die tot deze reacties leiden. De gevoelens rond spreken en stotteren veranderen mee, vaak in negatieve zin. Daardoor kan stotteren in sociaal opzicht ook veel gevolgen hebben. Juist deze individuele gedachten, gevoelens en reacties vragen om stottertherapie ‘op maat’.

Wat doet de logopedist?

Samen met de logopedist/ NVST-stottertherapeut breng je het stotteren en bijkomende gedragingen, gedachten en gevoelens in kaart. Naar aanleiding van het onderzoek wordt het therapiedoel en het behandelplan in overleg besproken en vastgesteld.