behandeling-voor-volwasseneGehoor

Slechthorendheid bij volwassenen

Slechthorendheid is een hoorstoornis waarbij het gehoor licht tot zeer ernstig gestoord kan zijn. Als doofheid ontstaat nadat de spraak- en taalontwikkeling (grotendeels) zijn voltooid, wordt dit doofheid op latere leeftijd genoemd. De patiƫnt heeft dus gewoon leren spreken en de verstaanbaarheid van de spraak is goed.
Het gehoorverlies kan plotseling ontstaan, de zogenaamde plotsdoofheid. Het gehoor kan ook in een aantal jaren verloren gaan en wordt dan laatdoofheid genoemd. Dit laatste moet niet verward worden met de zogenaamde ouderdomsslechthorendheid, waarbij het gehoor verslechtert door versnelde veroudering van het binnenoor. Verworven slechthorendheid kan veroorzaakt worden door een ongeval, door een infectieziekte of door het gebruik van bepaalde medicijnen. Een andere oorzaak is lawaaibeschadiging door lawaai in de werksituatie of geregeld blootstaan aan zeer harde geluiden.

Wanneer iemand doof wordt, heeft dat zeer ingrijpende gevolgen. Er ontstaan grote problemen in de onderlinge communicatie, in het zelfstandig functioneren en in het werk.

Wat doet de logopedist?

Spraakafzien (ook wel liplezen genoemd) kan een ondersteuning zijn voor mensen met een hoorstoornis. Door goed te letten op de mondbewegingen en de mimiek van uw gesprekspartner zult u diegene namelijk beter kunnen verstaan. Vooral in een lawaaiige omgeving kan spraakafzien een goede ondersteuning geven. Bij de logopedist kunt u dit beter leren beheersen en daardoor zult u de mensen beter verstaan.